Gedichten voor een verjaardag

'k Worde elken dag geboren enik sterve op elken dag;de zonne gaat, en 't leven, mij,in vier-en-twintig stonden,van 't oosten naar het westen, eneen wonderlijk verdraghoudt alles, dat er in mij isen buiten mij, gebonden.

In de bladen van een roosjeVindt gij, o mijn zoetste Troostje,Kleene gift. Waar' zij zoo grootAls de gunst, te kleen een doosjeWaar' de gansche wereldkloot.

Dat u een feestdag sticht’ en sterk’,Vriend, tot uw daaglijsche werk!Zijn heil, zijn licht, zijn rust en zoetSchenke u een frisschen moed.Verspil in uitgelaten vreugdUw sterkte noch uw jeugd.Nieuw rijze uw kracht ter eer van God.Uit matig feestgenot!

Levenslust is ’t ware leven,Is het liefelijkste goed,Dat de lachende aard kan gevenVan haar weelde en overvloed.’t Is geen trek der dwaze zinnen’t Jonge leven te beminnen:Levenslust is levenskracht;Levenslust is vroolijk strijden,Hopend en geduldig lijden –Is een kinderlijk verblijden,Dat den Hemel tegenlacht.

’k Heb aan tafel nooit gezetenZonder naar genoegen te eten.Nimmer greep ik in mijn tasch,Dat ik ganschlijk „platzak” was.Riep mij ’t zonnetje naar buiten,’k Had mij nimmer op te sluiten.En ’k heb nooit gewandeld, ofVoor een dichtje vond ik stof....Liedjes, vrijheid, geld en spijzen —Zou ik daarvoor God niet prijzen?

Hoe! zijn uwe oogjes nog vol vaak?Kijk uit, langs weî en akker,De bloempjes worden wakker,—Ontwaak, ontwaak, ontwaak!Ei, bloempjes! dat is mis geweest,Dat dien-je maar te weten!Wij hadden 't niet vergetenDat blijde, blijde feest.Neen, lang al zijn wij kant en klaar,Van 't hoofd tot aan de voeten,Om Meester-lief te groeten,Te groeten paar aan paar.En als ter school hij binnentreedt,Dan zullen wij met zangenEn versjes hem ontvangenVoor 't goed dat hij ons deed.Dan bidden we onzen Lieven Heer:"o Mogt uw gunst ons geven,Om hem tot vreugd te leven,En U, o God! tot eer!"

Dat mijn haar vergraauwt is een kleinigheid. Ik ben altijd eeven jong of eeven oud als de jongste en de oudste van dit dorp.

Dat nieuwe is.... voor wie 't dragen kan!Gun mij den vrede, jonge man,Ik laat maar liefst die dingen rusten:Ik kwam op 't moeilijk pad van plichtDoor 't leven heen, bij 't oude LichtAl nader blauwen gindsche kusten!Een kort geduld.... en beter danGij hiér weet ik er 't fijne van !

Zachte, frissche lentestralen,Liefdegeur en liefdegloedStroomen door dees rijke dalen,Stroomen in mijn blij gemoed.